• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl

Twitter

28-01-2014 | 0 reacties

Deze week heb ik verschillende ondernemers een eerste rondleiding gegeven door het land dat Twitter heet. De één was nieuwsgierig, de ander sceptisch, maar allemaal wilden ze wel eens zien wat Twitter hen zou kunnen brengen. Ik ben zelf een groot Twitterfan. Het is het ideale platform waar je – laagdrempelig – je bedrijf of product onder de aandacht kunt brengen. En waar je bovendien veel plezier kunt beleven.

Regels
Maar er zijn regels. Zo druk ik ondernemers die willen gaan twitteren op het hart dat ze moeten weten waar ze aan beginnen. Ik vraag ze ook wat ze verwachten van Twitter. En of ze tijd en zin hebben om twitteraar te worden. Je moet namelijk regelmatig twitteren en niet een account openen, een week actief zijn en het dan een stille dood laten sterven. Vervolgens draait het natuurlijk om de tweets. Je moet je volgers niet spammen met reclame, maar voor afwisseling zorgen. Verwijs naar websites van anderen of naar interessante nieuwsberichten over je branche. Zakelijk twitteren is een aparte tak van sport en kan als bijzonder gunstig marketingapparaat worden gebruikt. Maar eerlijk is eerlijk: het kost tijd, zeker in het begin.

Kritiek
Een van mijn zussen wil ook beginnen met Twitter. Niet uit zakelijk oogpunt, maar privé. Ze is nieuwsgierig maar tegelijkertijd huiverig voor dit medium. “Ik heb namelijk geen zin om te lezen hoe iedereen iemand of een bepaald programma afzeikt”, zei ze. Ze heeft een punt: Twitter is het kritiek-medium bij uitstek. Notoire zeurders en zeikerds vind je er in veelvoud terug. Ik volg er ook een paar. Mensen die alleen maar commentaar hebben. Die elke avond kritiek leveren op hetzelfde programma (waarom kijken ze überhaupt nog als ze zich zo aan het programma storen?) en standaard zeuren over de kwaliteit van hun krant, een interviewer of de regering.

Ontvolgen
Maar het mooie van Twitter is dat je zélf kunt bepalen wie en wat je volgt. En wat je dus wel of niet leest. Stoor je je aan iemand? Dan ontvolg je die persoon en komen zijn of haar tweets niet meer in je timeline (voor de leken onder ons: de timeline is de lijst met tweets van mensen en instanties die jij volgt).  Persoonlijk ben ik een feel-good-twitteraar. Ik volg het nieuws op de voet – en dat is natuurlijk zeker niet altijd rozengeur en maneschijn – maar ben verder vooral dol op humor, woordgrappen, grappige taalfouten, links naar interessante websites en het wel en wee van vrienden en bekenden die ook twitteren. En natuurlijk gebruik ik het ook zakelijk. Ik prijs mezelf zo nu en dan aan, breng leuke sites van klanten onder de aandacht of meld dat ik met een mooi nieuw project begin.

Vergeten twitteraars
Mijn zusje wordt hoogstwaarschijnlijk een twitteraar die zelf niet tweet maar alleen berichten van anderen leest. Zo zijn er velen in Twitterland. Het misleidende van deze groep mensen is dat je ze nooit in je timeline tegenkomt en dus ‘vergeet’ dat ze twitteren. Ik heb een tante die ook op die manier van het medium gebruik maakt. En dan vraagt ze soms hoe het was bij die ene klus. “Huh? Hoe weet jij dat ik daar was”, reageer ik dan. “Dat las ik op Twitter”, is het antwoord. En ik sla mezelf dan voor mijn naïeve kop: je zet iets op Twitter waardoor de hele wereld het kan lezen en vervolgens ben je hoogst verbaasd dat je tante het weet. Soms kan zelfs een ervaren Twitteraar nog verrast worden.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

Plaats een reactie



Plaats een reactie

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.