• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl
Showing posts tagged with: Oss

Rolluiken

27-12-2013 | 0 reacties

Ik woon in een straat met een zestigtal woningen. Met een zestigtal gezinnen, singles, stellen en ouderen. En heel wat honden en katten en god weet wat er nog meer achter de voordeuren kruipt, hangt, vliegt of ligt. Deze ene straat geeft een totaal willekeurig en toch compleet beeld van de samenleving: oud en jong, autochtoon en allochtoon, hoog- en laagopgeleid, werkend en niet-werkend, saai en avontuurlijk, zwanger en bewust kinderloos, met of zonder goede persoonlijke hygiëne en noem nog maar wat voorbeelden.  

Verder lezen

Bescheiden

03-06-2013 | 0 reacties

Niet alle ondernemers vinden het makkelijk om zichzelf aan te prijzen. Soms hoor je iemand over zijn product of bedrijf praten op een bijna verontschuldigende toon. ‘Sorry dat ik zo zelfverzekerd over kom, maar wij zijn echt goed. Niet dat ik anderen daarmee naar beneden wil halen of iemand wil beledigen, zeker niet hoor, maar bij ons ben je gewoon aan het juiste adres. Zonder andere adressen te willen benadelen natuurlijk.’ Enfin, van die strekking dus. Bescheiden Hoe goed ze ook zijn in hun vak, sommige ondernemers zijn gewoon té bescheiden. Adverteren vinden ze moeilijk, laat staan netwerken of hardop hun eigen toko aanprijzen. Bescheidenheid siert de mens, maar voor een ondernemer kan het ook knap lastig zijn. Bij het aanprijzen van jouw product, dienst of bedrijf, is het van groot belang dat je aan kunt tonen wat het nut is. Het nut van jouw dienst bijvoorbeeld. En je moet het kunnen bewijzen. Ik kan wel beweren dat ik steengoede teksten schrijf, maar het liefst schrijf ik een proefopdracht om het te kunnen bewijzen. Dan hoef ik geen verkooppraatje te houden maar kan ik mijn werk gewoon het werk laten doen. Concurrentie Wat is het nut van jouw werk? Die vraag willen je klanten of cliënten beantwoord zien. En dat is soms heel moeilijk. Een bevriende notaris van me zei laatst dat hij grote moeite heeft met het aanprijzen van zijn werk en bedrijf. Zeker op de schreeuwerige manier zoals je in veel social media en advertenties ziet. Hij heeft echter veel last van online concurrentie: notarissen die standaardpakketten verkopen voor relatief weinig geld. Hoe moeilijk hij het ook vindt, het wordt de hoogste tijd dat hij zichzelf aan gaat prijzen. EKoopovereenkomst van de notaris.igen huis “Vertel eens, wat is het nut van een notaris?”, vroeg ik de notaris als advocaat van de duivel. Hij had zijn antwoord direct klaar: “Is er ooit bij jou aangebeld door iemand die zei dat jouw huis eigenlijk van hem is? Nee? Nou, dat bewijst het nut van een notaris.” Een simpel maar ijzersterk voorbeeld. Een notaris zorgt dat jouw huis ook echt van jou is. Dat alles juridisch is dichtgespijkerd zodat er niemand – bij wijze van spreken – aan kan bellen om jouw huis als het zijne te claimen. Hetzelfde geldt voor een samenlevingscontract of testament. “Ik kan moeilijk bewijzen dat het nuttig is door mij een testament te laten maken. Want pas bij overlijden, scheiding of een flinke ruzie wordt mijn goede werk duidelijk. En persoonlijk leed gun ik natuurlijk niemand.” Wederom die bescheidenheid, maar wel met een knipoog. Meerwaarde Het nut van een notaris is de meerwaarde. Zeker vergeleken met een standaard levensverzekering of testament dat je online aan kunt vragen en waarbij geen enkel persoonlijk advies of contact aan te pas komt. Jij wilt zekerheden inbouwen om je naasten, je bezit en/of je geld te beschermen. Je slaapt tenslotte beter als het allemaal goed geregeld is. De notaris is de persoon die je vertrouwt en van wie je weet dat hij alles regelt op een manier die bij jouw leven en jouw situatie past. Eigenlijk is het heel duidelijk wat het nut van een notaris is. Alleen is het zo moeilijk om dat nut van de daken te schreeuwen als je een bescheiden notaris bent. In deze wereld waarin alles op moet vallen, zijn er nog steeds ondernemers die in alle stilte hun werk willen doen. En het loont om je ogen open te houden voor deze mensen. Want die vallen juist door hun stilte vaak het meeste op.

Verder lezen

Buigen

15-04-2013 | 1 reacties

Struikelstenen aan de Dr. Hermanslaan in Oss. Foto van http://struikelstenenoss.blogspot.nl/Kleine, gouden tegeltjes in Osse trottoirs. 56 stuks, verspreid over drie straten. Het zijn zogenoemde struikelstenen en in heel Nederland liggen er al zo´n 30.000. Op een struikelsteen staat de naam, het geboortejaar en het jaar van overlijden van de - meestal Joodse - bewoner van het huis waar de steen voor ligt. In Oss liggen er nu 56. Het jongste Osse Joodse slachtoffer was 1, het oudste 84 jaar oud. In totaal zijn in Oss, de gemeente waar ik woon en werk, ruim 246 mensen verdwenen tijdens de Tweede Wereldoorlog. In juli worden de overige 200 tegels geplaatst en dan zijn in elke Osse wijk struikelstenen terug te vinden. Gelegd in het trottoir van het laatste woonhuis van de slachtoffers, voordat ze hun noodlot tegemoet gingen. Slachtoffers die vervolgd werden vanwege hun ras, geloof of wereldbeschouwing. Van de meesten is de eindbestemming bekend: Auschwitz of Sobibor. Bij een enkeling staat er 'Midden-Europa' als plaats van overlijden. Fascinatie De Tweede Wereldoorlog fascineert me. Dat is al zo sinds ik als jong meisje het Anne Frankhuis bezocht. De fascinatie heeft me naar oorlogsmonumenten gebracht, naar musea en tentoonstellingen, zelfs naar concentratiekampen. Vorig jaar nog bezocht ik Dachau, een kamp waar dood en verderf heersten en waar ook de bekende Ossenaar Titus Brandsma is vermoord omdat hij bleef publiceren over de gevaren van het fascisme. Een fascinatie is raar. Want waarom zoek je een plek op waar alleen maar pijn is geleden? Waarom wil je foto's bekijken van martelwerktuigen, waarom loop je in hemelsnaam vrijwillig een gaskamer in om te zien hoe het er van binnen uit ziet? Dat zal de fascinatie wel zijn, want ik doe het, en vele anderen met mij. Gelukkig ook maar, want na dergelijke bezoeken realiseer je je eens te meer hoe gevaarlijk haat is. Hoe eng het is wanneer een volk lijdt en op zoek gaat naar een zondebok. Griekenland In Eén Vandaag ging het afgelopen zaterdag over de Gouden Dageraad-partij uit Griekenland die inmiddels met 18 zetels in het Griekse parlement zit. Een reportage waarin leden van de groep werden gevolgd door een Griekse filmmaker. De parallellen met Hitler´s Nazipartij zijn schrikbarend. Griekse immigranten die op straat verrot worden gescholden. Opmerkingen waar de rillingen van over je rug lopen. De uitspraken die de Gouden Dageraad-partijleden doen, zijn kopieën van de haat die Hitler in de jaren dertig zaaide. Een hele bevolkingsgroep wordt tot zondebok gebombardeerd. De crisis in Griekenland is heftig, net zoals het in de jaren dertig in Duitsland was. Mensen zijn labiel, onzeker en bang voor de toekomst. Partijen als de Gouden Dageraad spelen daar perfect op in en kunnen heel groot worden. Hoe groot, dat hebben we met de Nazi´s gezien. Buigen In Oss worden in juli dus de overige 200 tegeltjes gelegd. Tegels met namen van Ossenaren die volgens Hitler minderwaardig waren. Ossenaren die vertrokken en nooit meer thuis kwamen. Kleine, gouden tegeltjes verspreid door heel de stad. Tegeltjes waarvoor je moet buigen om de tekst erop te kunnen lezen. Buigen voor de overledenen, buigen voor het slachtoffer. Laten we in hemelsnaam hopen en zorgen dat er over zeventig jaar niet net zulke gedenktekens nodig zijn in Griekenland. Buig nooit voor fascisme. Scheer mensen nooit over één kam. Hoe mooi men het ook verkoopt, hoe verleidelijk het ook kan zijn om een zondebok voor misère aan te wijzen. Buig nooit voor haat. Nooit.

Verder lezen

Onlogisch

11-04-2013 | 0 reacties

Ook een tekstschrijver twijfelt wel eens over de schrijfwijze van een woord of zin. Ik ben geen uitzondering. Onlangs bracht ik een taalkwestie ter sprake bij enkele vrienden. Eén van hen reageerde: “Daarom vind ik taal nou zo lastig. Taalregels zijn vaak onlogisch en verwarrend. Zelfs voor mensen die elke dag met taal bezig zijn.” Ergens moest ik hem nog gelijk geven ook. Mensen die mij vragen waaróm Nederlandse taalregels zijn zoals ze zijn, kan ik ook lang niet altijd een logisch antwoord geven. Natuurlijk zijn heel veel regels in onze taal wel degelijk te beredeneren. Al is het maar omdat regels nou eenmaal ooit zijn vastgelegd met als doel je daar aan te houden. Dat is ook een vorm van logica. “Toch vind ik onze taal vaak onlogisch”, ging mijn vriend – timmerman van beroep – verder. “Als ik een plank afzaag en die is te kort, dan heb ik niet goed gemeten. Dat is een logische verklaring. Maar waarom je bij de ik-vorm geen 't' achter het werkwoord zet, is niet logisch. Dat is gewoon zo omdat iemand het besloten heeft. Beredeneren kun je het niet.” Fins De Nederlandse taal is één van de moeilijkste ter wereld. Op het Fins na geloof ik. Ik sprak laatst een van geboorte Finse vrouw die een taleninstituut runt. Aanvragen voor Finse les krijgt ze zelden of nooit. “Het Fins is te ingewikkeld. Nog moeilijker en onlogischer dan het Nederlands”, zei ze. Daar was dat woord weer: onlogisch. Wat maakt bepaalde regels en afspraken logisch of juist onlogisch? Taal verandert immers continu en ook regels worden door de jaren heen aangepast. In Nederland zijn we daar extreem goed in. Denk maar aan de pannenkoek die jaren geleden een pannekoek werd en inmiddels weer tot pannenkoek is verheven. Ook niet logisch, al hadden de taalgeleerden destijds hele plausibele redenen om de regels van de tussen-n aan te passen. Wat taal betreft moet je bepaalde regels gewoon maar voor lief nemen. Niet omdat regels nou eenmaal regels zijn, maar omdat in taal niet alles te beredeneren valt. Af en toe een taalfoutje maken is dan ook zeker niet iets om je voor te schamen. Je kunt tenslotte niet al onze regels kennen. Dat is logisch.

Verder lezen

Weblog

24-02-2013 | 0 reacties

Workshop bloggenHet schrijven van een weblog is populair. De blogs vliegen je om de oren en iedereen kan op internet zijn of haar verhaal doen. Ik krijg vaak het verzoek te helpen met bloggen. Vrienden die wat schrijftips willen, collega-ondernemers die een blog willen gaan bijhouden maar niet weten hoe ze aan inspiratie kunnen komen. Door al die verzoeken, mijn spontane mini-cursusjes en de positieve reacties hierop, heb ik een workshop bloggen samengesteld. Om aanstaande bloggers op weg te helpen. Niet dat ik daar in dit blog reclame voor ga maken, maar het kan maar gezegd zijn. Doen Het geheim van bloggen is het vooral gewoon te doen. Niet te veel nadenken maar lekker schrijven en zien waar het schip strandt. Vooral in het begin moet je veel oefenen. Droog oefenen, niet meteen publiceren natuurlijk. Ga op zoek naar je eigen stijl, naar de toon waarmee je je lezers aanspreekt. En je moet goed weten wat je met je blog wil bereiken. Wil je je expertise overbrengen? Wil je je mening geven over actualiteiten? Wil je vooral blogs schrijven om reclame te maken voor je bedrijf of product? Iedere blogger heeft een andere motivatie en insteek. Blijf wel bij jezelf. Of bij je leest, zoals die schoenmaker. Basisregels Wat wel voor iedereen opgaat, zijn een aantal basisregels. Ten eerste: blog niet geforceerd. Leg jezelf geen verplichtingen op waardoor je per se elke dag of week iets moet schrijven. Houd het vrijblijvend. Dan kun je alsnog een week lang dagelijks bloggen, maar als je de week daarna ziek bent of geen inspiratie hebt, is dat geen ramp en missen je lezers je niet. Inspiratie, dat is natuurlijk ook onmisbaar. Een mooi onderwerp, waar ik eerder al over blogde. Inspiratie vind je op de vreemdste plaatsen en momenten. Je hoeft er alleen je ogen voor open te houden. De één vindt inspiratie door veel met mensen om te gaan, de ander raakt het best geïnspireerd tijdens een eenzame zondag op de bank met een goed boek en kop thee erbij. Een open deur die helaas niet door iedereen begrepen wordt: blog begrijpelijk. Schrijven is een kunst en een professie. Mijn collega´s en ik verdienen er niet voor niets ons geld mee. Iedereen kan bloggen, maar niet iedereen kan een goed blog schrijven. Sterker nog: niet iedereen kan schrijven. Taalfouten kunnen bijvoorbeeld écht niet. En voorkom ellenlange zinnen of ingewikkelde zinsconstructies. Op het world wide web wordt veel gescand en worden artikelen doorgaans snel gelezen: lange epistels of Harry Mulisch-achtige zinnen die anderhalve pagina bestrijken, doen het over het algemeen niet goed. Houd het kort, bondig en - nogmaals - foutloos. Ghostwriter Lukt het je écht niet een blog te schrijven maar wil je toch graag op deze toegankelijke manier je klanten, vrienden, bekenden of doelgroep bereiken? Dan kun je altijd nog een ghostwriter laten schrijven. Iemand als ik. Ik blog over de door jou gewenste onderwerpen. Kort, bondig en foutloos. En jij zet er je naam onder. Handig! En ja, ik zit hier nu stiekem toch nog reclame voor mezelf te maken. Ach, ik probeer jullie iets te leren maar er wellicht ook wat nieuwe opdrachtgevers mee binnen te halen. Twee vliegen in één blog.

Verder lezen

Netwerkworkshop

26-11-2012 | 0 reacties

Netwerken kun je leren. Al was ik het daar tot afgelopen vrijdag niet helemaal mee eens. De groep Open Coffee Oss had een workshop georganiseerd waarbij een echte netwerkexpert kwam vertellen over zakelijk netwerken en dat je dat vooral moet dóen. Ik had me aangemeld maar ging niet helemaal zonder scepsis naar deze netwerkworkshop. Want wat valt er nou te leren aan netwerken? Netwerken doe je omdat je passie hebt voor je werk en je bedrijf, omdat je die passie wil delen met anderen, omdat je het leuk vindt nieuwe mensen te leren kennen en – natuurlijk – ook omdat je hoopt dat die nieuwe contacten wellicht werk opleveren. Netwerken is interesse tonen en oprecht geïnteresseerd zijn. Het is niet veel anders dan kennismaken met mensen in een kroeg of op een feestje: als het niet klikt, klikt het niet en kun je het beste snel je eigen weg gaan. Als je alleen maar over jezelf praat, zul je weinig respons krijgen. En je merkt al snel genoeg tijdens een gesprek of het ergens toe kan leiden of dat je maar wat slap staat te ouwehoeren. Iedereen weet – daar ga ik tenminste van uit – dat je netwerken niet alleen voor je eigen gewin moet doen. Je valt dan direct door de mand, zult weinig goede contacten leggen en – belangrijker nog – je mist de pret van netwerken. Vlotte babbel Persoonlijk ben ik gezegend met een vlotte babbel. Ik leg makkelijk contact en durf me te presenteren. Natuurlijk geldt dat niet voor iedereen. Voor mensen die minder makkelijk in de omgang zijn, is ook de drempel bij een netwerkbijeenkomst hoger. Zoeken naar onderwerpen, stotteren, ongemakkelijk ronddraaien; ik ken het gelukkig niet maar zie het regelmatig gebeuren. Ik kan me voorstellen dat deze mensen gebaat zijn bij tips en trucs. Bij een netwerkworkshop. Maar over het algemeen geloofde ik niet dat netwerken iets is wat je bij een netwerkworkshop kunt leren. Netwerkworkshop Netwerken kun je lerenHbo-opleiding Het mag duidelijk zijn: ik ben van mening veranderd. De makkelijke praters en sociale dieren blijven een grote voorsprong hebben in welke vorm van contact leggen dan ook. Maar netwerken kun je wel degelijk leren. En wist je dat er zelfs een heuse Hbo-opleiding netwerken is? Waarbij je ook de praktijk opzoekt en met een coach netwerkbijeenkomsten afstruint (Ik zie het al voor me: “Aangenaam meneer, ik ben Tjanne Hartman. En die man die mij in dat hoekje staat te observeren is geen stalker hoor, maar mijn persoonlijke coach. Ik leer namelijk netwerken”). Lijkt mij vreselijk, zo´n coach die met je mee op pad gaat. Maar ongetwijfeld is het voor heel veel ondernemers een welkome en dankbare steun in de rug. Bij die Hbo-opleiding leer je onder meer netwerkplannen maken, behandel je methodes om mensen te lijmen of juist uit de weg te gaan en ga je met targets en persoonlijke uitdagen vele netwerkclubs en -bijeenkomsten af. Met die coach in je kielzog. Elevatorpitch We kregen vrijdagavond in twee uur tijd de basistips om succesvol te netwerken. De open deuren (je netjes voorstellen, niet alleen over jezelf praten, hoe bouw je een gesprek op) maar ook feedback. Zo moesten we een elevatorpitch maken over onze eigen onderneming. En kreeg je vervolgens van je mede-workshoppers reactie daarop. Hartstikke zinvol. Ik vergat in mijn eigen elevatorpitch mijn naam te zeggen en ook wat ik nou precies deed. Ik stond te babbelen over de passie voor schrijven en communiceren en na afloop werd me gevraagd hoe ik heet en wat ik dan precies voor bedrijf heb. Au. Leermomentje. De discussies en gesprekken waren levendig en amusant. Samen praten over hoe je omgaat met mensen die niet praten maar monologen over zichzelf houden. Tips om lichaamstaal te lezen en herkennen. Hoe krijg je meer vertrouwen en kun je je goed concentreren op het gesprek van je gesprekspartner. Tips om je emotionele bankrekening te vullen (goodwill kweken dus). Jezelf zijn Na afloop bleven we nog even gezellig napraten. Ik, een fotograaf, twee advocates en een student. We keuvelden over de workshop, over netwerken, over ons werk en over een paar privézaken. We brachten in de praktijk wat we even daarvoor in de workshop geleerd hadden. Alhoewel, volgens mij waren we gewoon onszelf. En blijft dat – ondanks vele workshops en trainingen – het échte grote geheim achter succesvol netwerken.

Verder lezen

Toegevoegde realiteit

11-09-2012 | 0 reacties

Augmented reality. Tot gisteren had ik eigenlijk geen idee wat deze ‘toegevoegde realiteit’ – want dat betekent het – precies inhoudt. Bij een bijeenkomst van de Social Media Club 0413 (regio Uden/Veghel) werden we gisteravond getrakteerd op een uitgebreide presentatie over het onderwerp. De wereld zoals ik die tot dat moment kende, werd ineens door elkaar geschud. Vooral mijn beeld van de toekomst. Gevolg: ik ben er een beetje bang van geworden.  

Verder lezen