• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl
Showing posts tagged with: Haat

Twee minuten

06-05-2014 | 0 reacties

Hoe breed ze het herdenken van slachtoffers van oorlogen en oorlogssituaties ook trekken, voor mij blijft 4 mei onlosmakelijk verbonden aan de Tweede Wereldoorlog. Voor Hilversum trouwens ook, gezien het aantal documentaires en films over de Tweede Wereldoorlog.  

Verder lezen

Wilders

20-03-2014 | 0 reacties

Beste mensen, jullie hoeven niet bang te zijn voor de haatzaaierij van Geert Wilders. Nee, Geert lijkt in de verste verte niet op Hitler, hoe vaak de twee ook vandaag weer met elkaar zijn vergeleken. Volgens mij schept Wilders niets meer dan een pervers soort genoegen in het veroorzaken van zo veel mogelijk commotie. Hij weet donders goed dat hij alleen maar tegen de gevestigde orde schopt en geen enkel idee of plan heeft om onze maatschappij daadwerkelijk te doen veranderen. Alles kan beter volgens Wilders, maar als hij ooit aan de macht zal komen merkt iedereen dat hij geen enkele visie, geen enkel plan, geen enkel idee van besturen heeft. Een man als Wilders moeten we negeren, links laten liggen, doodzwijgen.  

Verder lezen

Buigen

15-04-2013 | 1 reacties

Struikelstenen aan de Dr. Hermanslaan in Oss. Foto van http://struikelstenenoss.blogspot.nl/Kleine, gouden tegeltjes in Osse trottoirs. 56 stuks, verspreid over drie straten. Het zijn zogenoemde struikelstenen en in heel Nederland liggen er al zo´n 30.000. Op een struikelsteen staat de naam, het geboortejaar en het jaar van overlijden van de - meestal Joodse - bewoner van het huis waar de steen voor ligt. In Oss liggen er nu 56. Het jongste Osse Joodse slachtoffer was 1, het oudste 84 jaar oud. In totaal zijn in Oss, de gemeente waar ik woon en werk, ruim 246 mensen verdwenen tijdens de Tweede Wereldoorlog. In juli worden de overige 200 tegels geplaatst en dan zijn in elke Osse wijk struikelstenen terug te vinden. Gelegd in het trottoir van het laatste woonhuis van de slachtoffers, voordat ze hun noodlot tegemoet gingen. Slachtoffers die vervolgd werden vanwege hun ras, geloof of wereldbeschouwing. Van de meesten is de eindbestemming bekend: Auschwitz of Sobibor. Bij een enkeling staat er 'Midden-Europa' als plaats van overlijden. Fascinatie De Tweede Wereldoorlog fascineert me. Dat is al zo sinds ik als jong meisje het Anne Frankhuis bezocht. De fascinatie heeft me naar oorlogsmonumenten gebracht, naar musea en tentoonstellingen, zelfs naar concentratiekampen. Vorig jaar nog bezocht ik Dachau, een kamp waar dood en verderf heersten en waar ook de bekende Ossenaar Titus Brandsma is vermoord omdat hij bleef publiceren over de gevaren van het fascisme. Een fascinatie is raar. Want waarom zoek je een plek op waar alleen maar pijn is geleden? Waarom wil je foto's bekijken van martelwerktuigen, waarom loop je in hemelsnaam vrijwillig een gaskamer in om te zien hoe het er van binnen uit ziet? Dat zal de fascinatie wel zijn, want ik doe het, en vele anderen met mij. Gelukkig ook maar, want na dergelijke bezoeken realiseer je je eens te meer hoe gevaarlijk haat is. Hoe eng het is wanneer een volk lijdt en op zoek gaat naar een zondebok. Griekenland In Eén Vandaag ging het afgelopen zaterdag over de Gouden Dageraad-partij uit Griekenland die inmiddels met 18 zetels in het Griekse parlement zit. Een reportage waarin leden van de groep werden gevolgd door een Griekse filmmaker. De parallellen met Hitler´s Nazipartij zijn schrikbarend. Griekse immigranten die op straat verrot worden gescholden. Opmerkingen waar de rillingen van over je rug lopen. De uitspraken die de Gouden Dageraad-partijleden doen, zijn kopieën van de haat die Hitler in de jaren dertig zaaide. Een hele bevolkingsgroep wordt tot zondebok gebombardeerd. De crisis in Griekenland is heftig, net zoals het in de jaren dertig in Duitsland was. Mensen zijn labiel, onzeker en bang voor de toekomst. Partijen als de Gouden Dageraad spelen daar perfect op in en kunnen heel groot worden. Hoe groot, dat hebben we met de Nazi´s gezien. Buigen In Oss worden in juli dus de overige 200 tegeltjes gelegd. Tegels met namen van Ossenaren die volgens Hitler minderwaardig waren. Ossenaren die vertrokken en nooit meer thuis kwamen. Kleine, gouden tegeltjes verspreid door heel de stad. Tegeltjes waarvoor je moet buigen om de tekst erop te kunnen lezen. Buigen voor de overledenen, buigen voor het slachtoffer. Laten we in hemelsnaam hopen en zorgen dat er over zeventig jaar niet net zulke gedenktekens nodig zijn in Griekenland. Buig nooit voor fascisme. Scheer mensen nooit over één kam. Hoe mooi men het ook verkoopt, hoe verleidelijk het ook kan zijn om een zondebok voor misère aan te wijzen. Buig nooit voor haat. Nooit.

Verder lezen