• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl

Parlando

26-09-2013 | 0 reacties

De hele maand september ben ik op uitnodiging van de BiEB in Den Bosch gastblogger. Ik doe verslag van de evenementen in het kader van de Maand van het Schrijven. Meer weten? Zie www.biebdenbosch.nl

Workshop ‘Gedicht en beeld’ door Ceciel Boudewijn

Rutger Kopland, de vorig jaar overleden schrijver en dichter, is er nog altijd populair om: zijn gangbare schrijfstijl. Schrijven in spreektaal wordt ook wel parlando genoemd. Een prachtig woord waar ik nog nooit van gehoord had. Neerlandica Ceciel Boudewijn leerde het me gisteren tijdens haar workshop ‘Gedicht en beeld’. Een workshop waarbij het ging over gedichten die zijn geschreven met een beeld (schilderij) ter inspiratie. Kopland heeft dat namelijk ook gedaan.

Vogel
Boudewijn liet eerst een afbeelding van het schilderij ´Jagers in de sneeuw´ van Pieter Bruegel rondgaan. De cursisten werden uitgedaagd te beschrijven wat ze zagen en er bij voelden. Mooi om te zien hoe iedereen iets totaal anders ziet en voelt bij dezelfde afbeelding. De man naast me had een hele andere interpretatie van het doel van de jagers dan ik. En een andere aanwezige zag een vliegende vogel als diepgang en verbinding tussen het hier en nu en het hiernamaals. Terwijl ik gewoon een vliegende vogel zag.

Parlando
Na de pauze deelde Boudewijn twee Rembrandt’s uit. En dan bedoel ik uiteraard afbeeldingen van deze beroemde schilderijen. De cursisten moesten zelf aan de slag: opschrijven wat ze zagen bij ´Zelfportret als apostel Rembrant´ en ´Titus aan zijn schrijftafel´. Kijken, voelen en er vervolgens zelf een klein verhaaltje of gedichtje over schrijven. Kopland had hetzelfde gedaan en tot slot van de workshop kregen we zijn gedichten. Ter vergelijking, ter bespreking en ter inspiratie. “Het succes van Kopland is onder meer te danken aan parlando”, vertelde Boudewijn. “Kopland schrijft heel observerend. Hij schrijft wat hij ziet maar weet het toch poëtisch te brengen.” Dat laatste is wat Boudewijn de cursisten in twee uur tijd probeerde bij te brengen: observeren en het vervolgens in dichtvorm omzetten.
Over het prachtige ‘Zelfportret als apostel Rembrandt’ schreef ik het volgende:

‘Gefascineerd kijk ik in zijn ogen
terwijl hij de wenkbrauwen optrekt en me aanstaart
vol verwondering, een beetje op me neerkijkend zelfs
wat er in zijn hoofd omgaat, al ruim vier eeuwen
een mysterie’

Een simpel gedichtje, binnen twee minuten opgekalkt, en geïnspireerd op dat schilderij waar ik een paar minuten naar keek. Het grappige was dat het gedicht dat Kopland hier over schreef, ook over de blik van Rembrandt ging. Blijkbaar had die oogopslag ook Kopland geïnspireerd.

Afmaken
Het is een oefening die je thuis ook kunt doen en waardoor kunst een bijzonder leven gaat leiden. Bekijk een schilderij eens uitvoerig. Tot in de details. En laat iemand anders meekijken, want die ziet weer heel andere dingen. Niets zo leuk als samen een schilderij bespreken. En vervolgens het verhaal als het ware afmaken. Of een afgebeeld persoon woorden in de mond leggen. Dat liet Boudewijn ons ook doen. En Rembrandt sprak mij toe. Heel vreemd, want hij had ineens een Brabants accent. Ongelofelijk wat kunst en poëzie met elkaar doen. En met Rembrandt.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Plaats een reactie



Plaats een reactie

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.