• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl

Op avontuur in de bieb

16-06-2015 | 0 reacties

Een uitstapje naar de bieb was vroeger een avontuur. Elke keer als ik door de schuifdeuren stapte, stond me een wereld vol verhalen, avonturen, feitjes en wetenswaardigheden te wachten. Ik snuffelde door de rekken reisboeken om plaatjes te kijken van verre oorden. Ik las herhaaldelijk alle boeken in de muzieksectie die ook maar iets met The Beatles te maken hadden (een passie die al vroeg de kop opstak), ik leende boeken van mijn favoriete jeugdschrijvers Thea Beckman en Evert Hartman (geen familie) en ik las zo’n beetje alles wat me maar interessant leek. De oude bibliotheek in mijn woonplaats had diverse hoeken, trappen die naar een lager of hoger gelegen afdeling leidden en in mijn tienerjaren kwam er een eiland met computers waar je voor een kwartje per kwartier kon internetten.

Toekomst van de bibliotheken
Onlangs hoorde ik de directeur van de lokale bieb een presentatie geven. Hij vertelde over de terugloop van het aantal leden en de toekomst van de bieb. Het zal er naar toe gaan dat een fysieke bieb vooral een plek wordt waar je je online bestelde boeken ophaalt en weer kunt terugbrengen. De directeur opperde de droom om er tevens een werkplaats voor zzp´ers en studenten van te maken. Zoiets lijkt me in een stad met studenten nog wel haalbaar, maar zeker niet in een dorp. Het is gedaan met het avontuur van snuffelen door rijen boeken. Een logisch gevolg van de moderne tijd, maar bij mij roept het weemoed op.

Steeds minder boeken
De grootste doelgroep die nog in de bibliotheek komt, is de jeugd tot 16 jaar. Stiekem hoop ik dat er nog steeds kinderen zijn die net als ik vroeger uren in de bieb kunnen doorbrengen. Die van rek naar rek slenteren, kaften bekijken, door boeken bladeren en al stukjes van een boek lezen. Een tijd terug kwam ik na een jaar of tien weer in de bibliotheek van mijn jeugd. In een ander gebouw dus onherkenbaar, maar wat me vooral schokte was het geslonken aantal boeken. In mijn herinnering had de bibliotheek vele tientallen, misschien wel honderd boekenrekken vol. Het is gereduceerd tot een aantal dat bijna op twee handen te tellen is. Allemaal verklaarbaar, allemaal begrijpelijk ook, maar het deed me wel pijn. De bieb leek in de verste verte niet meer op de plek waar ik zo veel heb geleerd, opgezocht, gelezen en gedroomd.

Het gevoel van vroeger
Overigens heb ik boter op mijn hoofd hoor. Ik ben geen lid van de bibliotheek en kom er nooit meer. Ik heb geluk want mijn vader is mijn bibliotheek: hij koopt en leest als een sneltrein en vrijwel allemaal boeken die ook op mijn leeslijst staan. Dus duik ik soms in zijn boekenkast om een beetje dat gevoel van vroeger terug te krijgen: met je vinger over kaften van boeken glijden, er een boek uitpakken om te ruiken (ja, ik snuffel aan boeken) of doorheen te bladeren. Hopelijk gaat die romantiek nooit verloren. Ondanks internet, ondanks e-readers. Hopelijk vergeet niemand hoe heerlijk het is om langs boekenkasten te struinen, om boeken vast te hebben, om in bibliotheken of boekhandels van de ene wereld in het andere avontuur te duiken én om een boek te ruiken.

Soms lig ´s avonds in bed onhandig met een dik boek te hannesen en verlang ik naar een e-reader. Maar het zal nooit kunnen tippen aan het vasthouden van een boek, er doorheen bladeren en het ruiken van de drukkunst. Noem me romantisch of ouderwets, maar ik geniet er van.

De oude bibliotheek in Schijndel, waar ik als kind zo graag kwam. De foto is overigens van voor mijn tijd, namelijk uit 1979. Fotograaf: Felix Janssens.

Plaats een reactie



Plaats een reactie

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.