• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl

Het meisje van de tien koeien

19-03-2015 | 0 reacties

Ik heb een oud cassettebandje waarop ik als driejarig meisje liedjes zing. Roodkapje komt voorbij, net als Klein klein kleutertje en Zakdoekje leggen. Tegenwoordig wordt alles vastgelegd, in die tijd gingen we er bewust een hele middag voor achter de cassetterecorder zitten. Mijn moeder zette de rec-knop aan en nam uren lang non-stop op wat ik zong, zei, deed en zelfs hoe ik op mijn kop kreeg. Op de achtergrond hoor je mijn babyzusje brabbelen.

Tien koeien op de mert
Wereldberoemd in ons gezin is de scène waar ik voluit zing over ‘tien koeien op de mert’. Ik zong – compleet met vreemd soort kinder-Brabants-dialect – een couplet uit het volksliedje ‘En den boer die stond mee peerden op de mert’*. In het lied gaat een boer naar de markt en verkoopt hij in elk couplet, het zijn er zeven, zijn dieren. Hij begint met peerden (paarden), daarna de door mij bezongen koeien en vervolgens verkoopt hij er ook zijn geiten, schapen, baggen (biggen) en kiepen (kippen). Uiteindelijk blijft hij alleen over.

Bloederige taferelen
In een eerdere blog-battle (ja, ze bestaan!) van een oud-collega stonden dierenliedjes centraal. Ondergewaardeerde liedjes, heet de battle (zie ook www.ondergewaardeerdeliedjes.nl). Elke week gaan bloggers met elkaar in ´gevecht´ om aan te geven waarom hun gekozen liedje rondom een bepaald thema toch echt het meest ondergewaardeerde liedje is. Toen er geblogd werd over dierenliedjes, haakte ik natuurlijk meteen aan. Met mijn geschiedenis als ´het meisje van de tien koeien´ kon ik niet anders.

Muziek van het volk
Volksmuziek komt maar zelden voorbij in Ondergewaardeerde Liedjes-battles. Terwijl het de muziek is die ‘het volk’ vroeger schreef en zong. Met name bij de volksmuziek van het platteland staan dieren vaak centraal. Mijn vader heeft zelfs een hele liedbundel over dierenliedjes samengesteld, getiteld ‘Ik wou dat ik een dier was’. Volksmuziek bevat vaak humor en niet zelden een bloederig tafereel. Ook mijn liedje over de boer die naar de markt ging. In het laatste couplet, toen de boer al zijn dieren had verkocht, roept hij er namelijk andere boeren bij. Maar één van die boeren werd zot en die stak hij toen met zijn riek kapot. Een moordpartij op rijm. Ik denk niet dat mijn ouders me dat couplet ook hebben voorgezongen vroeger.

Niet cool
Volksmuziek kent dus veel dierenliedjes en maar weinig mensen kennen die. Niet zo vreemd, want volksmuziek is niet bepaald cool. En eerlijk is eerlijk: ik ben er dan wel mee opgegroeid, ik luister er nooit meer naar. Mijn ouders waren en zijn volksmuziekmensen. Ze speelden in diverse volksmuziekgroepen en mijn vader heeft een verzameling bladmuziek en muziekboeken waar je U tegen zegt. Hij is druk doende dit archief te digitaliseren op zijn website www.benhartman.nl. Wellicht ook voor andere muziekliefhebbers interessant om eens te bekijken én te beluisteren. Maar pas op: het gaat er regelmatig dubbelzinnig en bloeddorstig aan toe. Daar kan geen popmuzikant tegenop.

*Uit De Brembos, een liedjesbundel uit 1947

 

Plaats een reactie



Plaats een reactie

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.