• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl

Frankrijk

02-09-2016 | 0 reacties

Verpaupert FrankrijkHet is maar een lochte bedoeling (excusez my Brabants!), daar in de Franse binnenlanden. Slecht onderhouden huizen, wegen met gaten en hobbels, monumentale kerken die staan te verpauperen. Na twee weken Frankrijk – voornamelijk in de binnenlanden – is mijn conclusie dat dit prachtige, grote, veelzijdige land, geen rooie cent heeft. In ieder geval de centen die het heeft, niet uitgeeft aan onderhoud van de binnenlanden. De toeristische plekken zijn wel goed. Ik zag in Normandië en Bretagne mooie steden en dorpen en zeer goed onderhouden monumenten zoals het Mont Saint Michel waar een parkeerterrein gerealiseerd is waar de Efteling een puntje aan kan zuigen en waar een compleet dorp met restaurants en hotels uit de grond is gestampt. Smakeloos, maar ongetwijfeld lucratief. En dat zouden de Fransen meer moeten doen.

Tips
Ik geef mijn Franse vrienden een paar tips: begin eens met betaald parkeren, bijvoorbeeld. In Normandië, nog geen vijftig meter van een prachtig, gigantisch zandstrand, knal je zo je auto neer. Plek genoeg, gratis en voor niks. Daar zouden Nederlandse gemeenten toch zeker drie euro per uur vragen. Van de opbrengst kan het wegdek worden opgeknapt. Of kunnen in ieder geval de kuilen worden opgevuld.
Of neem het havenstadje in Bretagne, waar een restaurant de meest lelijke plastic stoeltjes op een paar lege parkeerplaatsen voor zijn zaak had gezet. Een pittoresk uitzicht over een baai en het haventje. In Nederland zou hier een rij aan terrassen staan. Verwarmd, verlicht, goede meubels en dito prijzen. Niet in Frankrijk. We zaten op het plastic stoeltje naast een geparkeerde auto en de ober kwam pas na lang aandringen onze bestelling opnemen. De keuken ging overigens pas om zeven uur open en er was voor die tijd niets te krijgen. Ook dat zouden we in Nederland anders doen. Maar toch vind ik het heerlijk, dat nonchalante van de Fransen. Niet die volgebouwde kusten zoals bij ons, waar je je scheel betaalt om te parkeren en waar je door de strandtenten het strand bijna niet meer ziet. Het is misschien ook niet alleen geldgebrek, maar net zo goed nonchalance. Niet voor niets een Frans woord, vermoed ik. En het is aanstekelijk hoor, dat niet alles perfect is en dat het er allemaal wat locht uitziet.

Strand NormandiePerfectie
Inmiddels ben ik weer in Nederland. Waar alles perfect is, waar alles onderhouden wordt, waar de wegen zo glad zijn dat je er overheen kunt glijden en waar voor alles regels zijn. In Frankrijk zag ik een auto met aanhanger vol tuinafval rijden. Zonder net eroverheen. De lefgozer! Mag gewoon in Frankrijk hè!
Een welstandscommissie kennen ze er ook niet. Geen gemis wat mij betreft, want je ziet speelse, afwisselende dorpjes waar geen huis hetzelfde is. Kijk ik hier om me heen, dan zie ik saaie, kleurloze buurten met identieke huisjes naast elkaar. We worden met zijn allen natuurlijk soms helemaal gek van al die regeltjes en ons perfecte land is soms ronduit saai. Maar de verpaupering van Frankrijk is het andere uiterste. Doodzonde.

 

Plaats een reactie



Plaats een reactie

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.