• 06-41622889
  • info@tjannehartman.nl

Ma en al die anderen

29-09-2016 | 0 reacties

Hugo Borst1Eindelijk kon er eens lekker hard gelachen worden vanavond. Niet omdat de ziekte Alzheimer nou zo’n feestje is, maar omdat het goed is om er ook de grappige dingen van in te zien. Dat je moeder de telefoon opneemt met een soeplepel, dat ze de tv probeert aan te zetten met de telefoon. Hugo Borst bleek vanavond een meester in ontnuchteren, zonder de ernst van de situatie te bagatelliseren. Zijn boek ‘Ma’, waarin hij schrijft over zijn moeder die Alzheimer kreeg en steeds verder in duisternis afdaalde, is niet voor niets een bestseller: het is herkenbaar en de schrijver neemt geen blad voor de mond. De bibliotheek zat bomvol vanavond, toen Borst over zijn boek kwam praten.

Sluipmoordenaar
De Rotterdammer is niet alleen charmant, maar ook adrem en humoristisch. Soms leek het meer op cabaret dan op een avond over een ziekte die de persoonlijkheid van een mens vernietigt. Of zoals Borst het zei: “Ik heb het standpunt dat we ook moeten lachen om deze ziekte, deze sluipmoordenaar. Ik maak mijn moeder niet belachelijk en lach haar niet uit. Ik vertel gewoon wat er gebeurde en nog altijd gebeurt. Ik laat haar juist voortleven.” Alzheimer is een rare ziekte, vindt Borst. “Ik heb me nooit gerealiseerd dat je door Alzheimer ook vergeet hoe simpele dingen moeten, zoals koffie zetten en je tanden poetsen.”
In de zaal zaten veel verplegenden en mantelzorgers, zo bleek na een inventarisatie van Borst. Voor die laatste groep had hij een duidelijk advies: “Als mantelzorger moet je assertief zijn en soms je scheur opentrekken om voor je geliefde of naaste op te komen. Zit er bovenop.” Moeder Borst zit sinds twee jaar in een verpleeghuis. “Dit had ze niet gewild. De huidige situatie is voorbij het stadium van waardigheid. Ik gun mijn moeder een zachte dood.”

hugo-borst5Liefde
Wanneer Borst voorleest uit ‘Ma’, krijgt zijn stem iets zachts en lieflijks wanneer hij zijn moeder citeert. De liefde voor zijn moeder spreekt sowieso overal uit. Daarom kon je vanavond ook zo makkelijk meelachen om de anekdotes, daarom bleef het zo waardig om ook gekscherend over Alzheimer en de gevolgen daarvan te praten. Ondanks alle pijnlijke situaties, ondanks al het verdriet, ondanks het leed.

Oesters
Muziektherapeut Denise Heins zorgde voor een intermezzo waarin ze vertelde over de kracht van muziek. Veel Alzheimerpatiënten leven op wanneer ze muziek uit hun tienerjaren horen, zo bewees ook een indrukwekkend filmpje dat getoond werd. Borst beaamde de kracht van muziek prachtig: “Muziek opent de oesters die Alzheimerpatiënten soms worden.” Hij vertelde overigens ook nog over een manifest dat hij over een aantal weken wil presenteren, waarin hij concrete voorstellen doet waarmee de zorg zou moeten verbeteren. Minder protocollen en regeltjes en meer mensen op een afdeling/groep zijn enkele voorbeelden. Hij kon op bijval rekenen. Den Bosch stond vanavond massaal achter de sympathieke Rotterdammer. Nu Den Haag nog.

hugo-borst4

De hele maand september ben ik gastblogger tijdens de Maand van het Schrijven in de bibliotheek van Den Bosch. De blogs verschijnen in eerste instantie op de site van de bieb.

Plaats een reactie



Plaats een reactie

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>